این روزا خیلی ها دل شون می خواهد دندون هایی ردیف و بی فاصله داشته باشن. چون که داشتن اینجور دندون هایی، چهره اونا رو قشنگ تر می کنه. این وسط، شاید بعضی از آنایی که دندون هاشون فاصله داره، حال و حوصله تحمل بندها و سیم های ارتودنسی رو نداشته باشن. پیشنهاد دندون پزشکان به اونا اینه که با روش های ترمیمی و مواد همرنگ دندون، فاصله بین دندون هاشون رو ببندند. این کار هم آسون تره، هم این که شما می تونید خیلی سریع ظاهر لبخندتون رو تغییر بدین.

ردپای ژن ها در دندونای فاصله دار

دلیل اصلی ردیف نبودن دندون ها ارثیه به این صورت که داشتن دندون های بزرگ تو یه فک کوچیک باعث می شه که دندون ها، فضای کافی واسه رشد نداشته و در نتیجه دندون ها در اصطلاح عامیانه روی هم درآمده و باعث نامرتب شدن دندون ها می شه و بر عکس وقتی که دندونای ریز و کوچیک تو یه فک بزرگ قرار گیرد، دندون ها نمایی فاصله دار پیدا کرده و به خصوص این وضعیت بنا به علل خاصی در دندون های جلو بیشتر دیده می شه و در نتیجه از دید زیبایی مشکلاتی رو واسه فرد ایجاد می کنه. دلیل بوجود اومدن این ناهنجاری در روابط فک با دندون به این خاطره که کد ژنتیکی دندون ها با فک و ضمایم اون در دو محل جداگونه قرار داره و پس یه فرد ممکنه دندون های ریز رو از پدرش به ارث برده و فک بزرگ رو از مادرش به ارث ببره یا برعکس و در نتیجه این نوع ناهنجاری ها به وجود می آید.

بالاتر از ارتودنسی

کلا واسه درمان این ناهنجاری ها نیازمند ارتودنسی یا ردیف کردن دندون ها هستیم ولی واسه مورد خاص دندون های فاصله دار به خصوص در دندون های جلویی، فقط با درمان های ارتودنسی نمی توان به درمان اون دست به کار شد. به خصوص که در بعضی مواقع بستن اینجور فضاهایی باعث ایجاد مشکلات دیگری از دید زیبایی می شه. پس باید دنبال درمان های دیگری واسه این نوع مشکلات بود.

بعضی از بیماران دچار یه فاصله بین دو دندون قبلی خود هستن که اصلا نمای مطلوبی نداره. این بیماران هیچ مشکلی از دید روابط فکی ندارن و بقیه دندون های شون هم به طور طبیعیه.

در مورد بعضی از این بیماران مشکل به وجود اومده به وجود اومده به وسیله نبود تناسب اندازه دندون با فکه و دلیل اون تو یه سریای دیگه اینه که کنترل لب بزرگ تر از حد بوده و تا ناحیه فضای بین دو دندون قبلی پیشرفت پیدا کرده و در زمان رویش دو دندون قبلی باعث ایجاد فضا بین این دو دندون شده. اگه کنترل لب این بیماران به موقع جراحی می شد و کوچیک تر می شد این مشکل زیبایی واسه مریض به وجود نمی اومد.

کامپوزیت وارد می شه

بهترین راه واسه درمان این فاصله به کار گیری کامپوزیت نوریه. به این صورت که با به کار گیری مواد هم رنگ که واسه بازسازی دندون های قدامی استفاده می شه این فضاها پوشیده می شه.

در این نوع بازسازی از دندون هیچ مقداری برداشت نشده و تراش داده نمی شه بلکه با به کار گیری فوت وفن هایی این مواد، چسبندگی محکمی با دندون پیدا می کنن.

با مراقبت معمولی سال های سال می توان ازش استفاده کرد اگه به هر علتی این نوع بازسازی آسیب ببینه دوباره در عرض ۲۰ دقیقه قابل بازسازی و باز سازی می باشه و حسن دیگه اون اینه که اگه نخواستیم دوباره می شه برداشت و دندون ها رو به حالت اول برگرداند. چیزی که هیچ وقت مریض بعد از دیدن زیبایی ایجاد شده راضی نمیشه.

با این نوع بازسازی ها خوب می شه غذا خورد و مسواک زد و فعالیت های روزانه داشت و همراه با جرم گیری هرساله با یه پولیش شفافیت اولیه خود رو دوباره باز می یابد.

مدادرنگی کامپوزیتی

واسه بستن فاصله بین دندون ها با مواد همرنگ دندون، معمولا دندانپزشکان مجموعه کاملی از کامپوزیتای دندانی رو در اختیار دارن که با به کار گیری اونا به صورت لایه لایه دندون های شما رو به زیبایی بازسازی می کنن.

واسه این که دندون های شما به بهترین صورت به نظر بیان باید به اصول رنگ در بازسازی دندون بسیار دقت شه و رنگ دندون های شما در نور محیط و زیر نور لامپ دندونپزشکی دقیقا کنترل شه.

بستن فاصله دندون ها با این روش آمیزه ای از هنر و علمه که باید دندانپزشک شما علاوه برداشتن علم کافی واسه بستن فاصله بین دندونا، بدونه که چیجوری می تونه هنرمندانه از رنگ های متخلف کامپوزیت واسه درآوردن رنگ مناسب دندون تون استفاده کنه.

اگه این لایه های کامپوزیتی درست روی هم استفاده نشن ممکنه تیرگی دهن شما از لا به لای دندون هاتون دیده شه.

دکتر شیرین معماران

*

منبع : tebyan.net

Categories:سلامتی
Published on :Posted on

Post your comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *